Vorige maand de Veluwe op geweest, naar Radio Kootwijk, om aldaar in het Zendgebouw (‘zandgebouw’ zei de verwarde mup meer dan eens, door al dat zand misschien en de titel van het stuk wellicht) Een mond vol zand te zien, zo’n voorstelling onder orkaterparaplu zoals eerder het geslaagde De saaiheid is te snijden (twee keer gezien!). Een mond vol zand was oké, maar wat mij betreft niet goed voor de superlatieven die, naar ik las, anderen hierover uitten. Geweldige locatie, dat wel, mooi gebouw en wat is het daar ‘s avonds echt donker …
Het verhaal: Nederlandse vriendin van Nederlandse oorlogsfotograaf vertelt hoe het is om met een man te zijn die vaak lange tijd ver weg is. Dan gaat hij naar Afghanistan, blijkt zij zwanger en ineens hoort ze helemaal niets meer van hem. Na wat wikken en wegen reist ze, met dikke buik, hem achterna.
Ze vindt hem, maar hij blijkt getraumatiseerd, lijkt een ander mens, herkent haar niet. Hij zit bij een Afghaanse vrouw die hem verzorgt en daarnaast viool speelt. De Nederlandse vrouw wil weten wat er is gebeurd en probeert haar man met zich mee naar huis te krijgen. Dat lukt half en half en dan toch niet.
De zelfgemaakte melkbusbas was geweldig, de improvisatie/eigen muziek sowieso sterk. De acteurs acteerden goed, de violiste speelde mooi viool. Maar de Afghaanse setting en muziekkeuze begrijp ik niet. De violiste speelde in het stuk een Afghaanse vioolvrouw, maar waarom speelde ze alleen maar muziek uit ‘onze’ klassieke kanon? Tot slot een fraaie uitvoering van Bachs chaconne in d, mijn muziek is het zeker, maar ik heb geen flauw idee wat die arme Afghaanse daar nu mee moest.
Later zag ik het filmpje over het stuk waarin Slagmolen aan het eind vertelt over relaties, bitsige vrouwen, het grote gebaar en meer. Het is me niet duidelijk waarom het stuk zich dan ook nog eens in het Afghaanse zand moest afspelen. Dat geeft op het moment onvermijdelijk een enorme lading en was voor dit gezelschap een maatje te groot. Het bleef allemaal wat onuitgewerkt, onhandig.
0 Reacties tot “Een mond vol zand – Orkater/De nieuwkomers”